Niet-ondersteunde browser.Gebruik een recente browser

Een stripverhaal op scherm

Wanneer ongeveer de helft van de films gebaseerd zijn op literaire werken, zij het dan autobiografisch of fictief, is het opmerkelijk dat het stripverhaal min of meer ontsnapt is aan de cinematografische adaptatie, waarvan American Splendor en Corto Maltese nochtans trotse getuigen zijn.

De andere American dream

American Splendor herneemt met een bijna verwoestende humor de autobiografische stripverhalen door Harvey Pekar ontstaan in de jaren ‘70. In de vertolking naar het grote doek door Paul Giamatti (Sideways, Lady in the Water), raakt de auteur zich bewust van zijn simpele dagdagelijkse leven als documentalist in een  ziekenhuisadministratie in Cleveland – een onderwerp dat mijlenver verwijderd is van die van de toen gangbare stripverhalen. Ondersteund door illustrator Robert Crumb, wordt Harvey Pekar op die manier praatbuis voor een totaal ander Amerika, die van de antiheld met banale zorgen. Vastberaden brengen Sharu Springer Bergman en Robert Pulcini hommage aan deze lichtjes fanatieke striptekenaar in American Splendor, de film.

Samengeraapte fragmenten uit het leven (het dagelijkse leven van Pekar, zijn collega’s, een verliefde ontmoeting, …) komen in dialoog met archieven en interviews met de “echte” protagonisten van dit verhaal, te beginnen met Harvey Pekar zelf en zijn verloofde, Joyce Barbner (vertolkt door Hope Davis). Beide geven hun commentaar op het intrige, of beter gezegd de afwezigheid van intrige : net zoals in het stripverhaal, houden de auteurs vooral vast aan de minste tekenen van geluk of ongeluk, waarbij het geluk in kleine dingen zit;  in de simpelste, onzichtbare en herhaalde bevlieging van een totaal onverwachte toekomst.

Voeg hier nog een galerij portretten nog échter dan de natuur zelf aan toe (met een speciale vermelding voor Toby Radloff, een ietwat losgeslagen collega van Harvey Pekar), en je bekomt een lichtjes bittere, diepgaande en ongedwongen komedie waarin iedereen zich op één of andere manier herkent.

Dandy avonturier

Van een heel ander kaliber grijpt Corto Maltese zich vast aan de emblematische figuur van het 20e eeuwse stripverhaal. Bedacht door de Italiaan Hugo Pratt, zelf altijd op reis, heeft zijn dandy avonturier verschillende generaties jongetjes doen dromen alvorens zelf op het scherm te verschijnen, als animatiefilm van de hand van Pascal Morelli. Het duurt uiteindelijk vijf lange jaren om de 500 000 nodige beelden te verzamelen voor zijn eerste langspeelfilm. Een titanenwerk, aangepakt op lange termijn, met veel passie en know-how.

Je moet eigenlijk een beetje gek zijn om je op zo’n project te storten ; de cineast raakte niet alleen aan een quasimythisch figuur, maar voegt hier bovendien kleur aan toe (de originele stripverhalen waren zwart-wit), een stem (die van Richard Berry), en manier van bewegen. Kortom; een heel leven en personage los van papier kwam tot leven.

Trouw gebleven aan het originele werk, ontplooit de film met enige traagheid, een ritme zo typisch aan Hugo Pratt. De personages evolueren met zeer gereserveerde bewegingen en dialogen in prachtige decors en ook al verloopt animatie niet altijd even soepel, de intrige is toch aangrijpend genoeg om ons die kleine productiefoutjes te doen vergeten.  

 

Catherine Thieron (Médiathèque)

We raden je aan